Droomkind

Vertrek naar Beijing China
Vandaag was het eindelijk zover, de reis is begonnen.
De lang verwachte en spannende reis naar China om Kai te gaan halen.
We waren natuurlijk te vroeg op Schiphol aangekomen, maar na eventjes wachten kwam de rest van de groep ook aan.
Het inchecken verliep niet helemaal soepel want Kai stond al op ons ticket voor de heenreis.
Nadat ze het ticket aangepast hadden konden we inchecken en door de douane heen.

Op schiphol hebben we nog even gezellig met een aantal van de reisgroep gegeten en daarna ging iedereen nog even voor zichzelf shoppen.
Om 21.30 konden we gaan boarden en daarna konden we vertrekken. we hadden een half uurtje vertraging, maar ja wat doe je er aan.
In het vliegtuig maar geprobeerd om te gaan slapen en op naar dag 2.......

Aankomst Beijing
Yes, na 10 uurtjes vliegen en weinig slapen zijn we geland op Beijing Airport.
Een prachtig nieuw vliegveld waar het alle afhandelingen soepel verlopen, de douane was heel makkelijk en de koffers kwamen vrij snel allemaal achter elkaar de band op rollen.
Er was in de aankomst hal ook een wisselkantoor dus we hebben direct maar alle euro's omgewisseld voor Chinese Yuan.
Dat is wel ff schrikken hoor, je voelt je net een crimineel heel veel bundels met daarin heel veel briefjes

Daarna hebben we met z'n allen de reisgids opgezocht en zijn we met een afgeladen busje naar het hotel gebracht.
In het hotel heeft de gids ons ingecheckt en daarna zijn we naar de kamer gegaan om snel het reisverslag te gaan typen.
We hebben een klein uurtje en dan gaan we met de gids en de reisgroep uit eten.
Heerlijk in een (je raad het al) een Chinees restaurant, recht tegenover het hotel is een starbucks voor de heerlijke koffie dus daar zijn we s'ochtends te vinden.

Voor nu even dit kleine stukje, vanavond als we terug zijn dan schrijven we nog wat meer en wellicht uploaden we alvast wat foto's.

Even deel 2 van de dag: gezellig met de reisgids en groep uiteten geweest.Het was verassend maar ook verassend goed. Met een grote draaischijf in het midden van een tafel onder neonlicht (hebben ze allemaal in de restaurants) van alles en nog wat geproefd. In China eet men de garnalen met huid en al op...en de gids vertelde dat ze in Guanzhou wel heeeel raar eten: oeps!
Voor 15 euro met z'n tweeen gegeten en gedronken. Als toetje even langs de starbucks :-) om deze vervolgens op de kamer op te slurpen tijdens het aanpassen van dit log.

Vreemd om in het land te zijn waar Kai is geboren en hem nog niet te zien. Hoe zou hij ruiken, voelen en vooral zijn..We worden steeds nieuwsgieriger naar hem. Ik (Chantal) werd voordat we het taxi busje ingingen ineens wat emotioneel. De zon scheen, het is ijskoud maar toch: geweldig hier te zijn en even was dat vrij heftig te ervaren. Zal ook wel het missen van heel wat uren slaap zijn.
Voor nu proberen we nog even onze ogen open te houden. het is bij ons 7 uur later maar eigenlijk te vroeg om te slapen. Morgen om 9.00 moeten we klaar staan in de lobby voor ons dagje uit: De muur en het zomerpaleis. Het is daar nog 2 grader frisser dus we moeten rekenen op min 5 :-)

Weltrusten en tot morgen

Sightseeing Beijing

Gisteren zijn we rond 22.00 gaan slapen. Rond de klok van 13.00 klaarwakker: het gevoel dat we al een nacht erop hadden zitten; oefff dat viel tegen!
Gelukkig vielen we na een uurtje toch in slaap en werden we wakker vanwege de wekker. Na een heerlijk ontbijtje werden we om 9.00 verwacht in de lobby. Onze eerste missie: een bezoek aan de Jade fabriek. Na een flitsende rondleiding en niets te hebben gekocht gingen we naar de Great wall.

Het weer zat enorm mee: stralend blauwe hemel, zonnetje maar wel min een paar graden. Het beklimmen van de gehele kant van de muur heeft Martijn (de held) zonder problemen doorstaan.
De foto's (die volgen) laten enkel ingepakte teddyberen zien: muts, shawl, dikke jas. Zonder deze toestanden was het niet om te doen.
Na een warme lunch (was oke, Chantal iets minder blij) zijn we richting het zomerpaleis vertrokken.
The lake bij het paleis was bevroren maar ondanks: don't walk on the ice liepen er toch een hoop Chinezen het gehele meer over. Wederom veel foto's geschoten.

De 3 meiden van de reisgroep hadden Martijn gebombardeerd als "boef" en er werd gevochten om zijn hand. Geweldig om te zien gewoon. In het busje werd hij met zijn eigen shawl vastgebonden... en een lol dat ze hadden. Het is leuk om met een groep op te trekken, leuk om sightseeing te doen maar het verlangen naar onze kindjes wordt nu wel groter. Alhoewel we weinig tijd hebben om hierover na te denken hoor!

Oja ennuh we hadden sepciaal een twitter account aangemaakt maar twitteren in China is verboden...nu dit weer! dus geen tweets allemaal.
In de avond hebben we even een pizza hutje gepakt voor de vlugge snack. We waren na zo'n dag namelijk best wel uitgeput.
Nu net op de kamer, ff een badje genomen, site bijgewerkt en nu maar een dvd-tje kijken.
Morgen worden de koffers rond 10.30 opgehaald en worden wij om 11.00 richting het vliegveld gebracht. Met 3 stellen vertrekken we naar beijing airport maar Martijn en ik vertrekken samen naar Guanzhou.
Weer wat dichter bij onze Kai.

Dikke kus Chan en Martijn

Vertrek naar Guangzhou
Vandaag is de dag dat we vertrekken naar de Guangzhou de hoofdstad van de Provincie Guangdong.
We vertrekken om 13.30 met China Southern vlucht CZ 3106 en verwachten om 16.45 te landen op de luchthaven van Guangzhou.
De dag begonnen we natuurlijk met een heerlijk ontbijtje, wat trouwens erg goed is in het Radisson Blu Hotel.
Daarna naar de kamer gegaan om alle koffers te herverdelen. We konden op de binnenlandse vlucht minder kilo's meenemen.
En het is ongeveer 20 graden warmer in Guangzhou dus de winterkleding konden we in Beijing laten.

Na het uitchecken eerst afscheid genomen van Edwin en Ingrid omdat zei met de trein naar hun provincie gingen.
Toch best raar en heftig om dan afscheid te nemen, wetende dat als we ze terug zien dat we dan allemaal een gezinnetje zijn.
Daarna met de overgebleven 2 stellen en hun kinderen naar het vliegveld van Beijing vertrokken.
Vivian onze gids heeft ons daar geholpen met inchecken en daarna hebben we ook afscheid van haar genomen.
Over 10 dagen staat zei ons weer op te wachten op het vliegveld om ons dan weer verder in beijing te begeleiden.

Op het vliegveld hadden we maar krap een uurtje de tijd, dus we hebben nog vlug wat gegeten en gedronken met z'n allen.
Toen kwam ook het afscheid van de andere stellen aan de beurt, zei vertrekken samen op een vlucht naar het oosten en wij naar het zuiden. We kregen een dikke knuffel van de kinderen en namen afscheid van de anderen.
Echt heel erg raar als je dan ineens alleen op het vliegveld staat, dan begin je pas echt te beseffen dat het bijna zover is.


Na een vlucht van ruim 3 uur kwamen we aan op Guangzhou airport. Martijn was tijdens de vlucht een james Bond film aan het kijken, welke ineens werdt afgebroken voor een heel vreemd verschijnsel.
Er was namelijk de laatste 20 minuten in het vliegtuig Chinese groeps Yoga. Inplaats van het einde van de film hebben we ons daarom rot gelachen.
Op Guangzhou Airport werden we opgewacht door Peter onze lokale Chinese gids.
Hij heeft ons tijdens de rit naar het hotel op de hoogte gebracht van alles wat er gaat komen.
Bij het hotel aangekomen hebben we ons ingecheckt en daarna zijn we met Peter naar de kamer gegaan.
Gek als je op de kamer komt en daar staat zo'n leeg kinderbedje.............

Op de kamer hebben we de documenten vertaald die hij van het kindertehuis had gekregen, zodat we alle benodigde laatste informatie over Kai hadden.
We kregen wat info over zijn eet, slaap en speel gedrag , verder kregen we te horen dat we maandag om 13.45 worden opgehaald om daarna Kai te gaan halen.
Peter heeft ook gelijk de directrice van het kindertehuis gebeld en gevraagd of wij daar langs mochten komen.
Het kindertehuis mogen we bezoeken en dat gaan we zeer waarschijnlijk donderdag doen, zijn pleegmoeder waar hij sinds begin september verblijft heeft het emotioneel erg zwaar en wil ons daarom jammer genoeg niet ontmoeten, dit respecteren wij natuurlijk. Wel kregen we te horen dat hij zeeeer aan zijn pleegmoeder gehecht is dus dat zal wel ff zwaar worden.
Wist het arme ventje maar waarvoor dit allemaal zo loopt............

Na het informele gesprek met peter zijn we naar de supermarkt gegaan om het broodnodige te kopen.
Dit omdat we Peter dan morgen een vrije dag kunnen geven en zelf lekker samen de stad in kunnen gaan om wat dingen te bezichtigen en te gaan shoppen.
Hierna is Peter naar huis gegaan en hebben wij nog even vlug een rondje door de stad gelopen. De stad ziet er s'avonds prachtig uit allemaal neonverlichte wolkenkrabbers.
Na wat gegeten te hebben zijn we terug gelopen naar ons hotel.
We zitten midden in het centrum in een prachtig Holiday Inn hotel, vandaag even geen foto's maar deze zullen later zeker nog volgen.

Morgen meer, groetjes Martijn en Chantal

Vrije dag in Guangzhou

Goedemorgen nederland! even een vroeg berichtje nog voor het ontbijt....

Het omschakelen lukt nog niet zo heel erg goed...pfff.Ik (Chantal) is nog steeds veel wakker en tegen de tijd dat ik wakker moet gaan worden val ik in een zeer diepe slaap. ik heb net weer erg genoten van jullie lieve reacties, fijn te lezen hoe iedereen meeleeft. Even over het holiday inn; we zitten in city centre, er zijn er 2 namelijk dus kaja we zitten helaas ergens anders maar mooi is het hier wel! Voor de reactie van debbie: ziten jullie hier ook? Gezellig! Ben benieuwd naar jullie meiden.
Morgen is DE DAG, het begint nu echt te worden. Iedere keer wanneer ik wakker schoot, mede doordat Martijn nog erg goed is het dekbed van mij af te pakken,zag ik naast mij het bedje staan
Dan de melkpoeder...allemaal chnese tekens. Wij hebben formula 3, en kai drinkt 240 ml. weet iemand toevallig de verhoudingen??? Haha er zijn veel ervaren adoptiemoeders die mee lezen.. anders kan ik het morgen aan de gids vragen.
Tja en wat betreft de joga...ik kon echt alleen maar met tranen in mijn ogen van plezier dit aanschouwen. Wilde beleefd zijn niet te lachen maar moeilijk dat het was.Dit was overigens een leuke ervaring maar iets minder leuk was het gerochel om ons heen...ach ook dat went. gelukkig vielen er veel chinezen in slaap en snurktte zo hard dat Martijn zelfs zei: "zo daar moet je ook niet naast liggen".

Deel 2 van de laatste dag samen

Vanochtend na het ontbijt zijn we in een taxi gestapt richting de canton tower, de tv toren van 680 m hoogte die speciaal voor de Asian games is gebouwd in 2010.
Een nederlandse architect heeft deze ontworpen. Het weer was oke, maar wel wat mistig of we zaten zo hoog dat we in de wolken zaten...

Het was erg gaaf om te doen maar een tikkeltje hysterisch. Overal luitsprekende chinezen die je aanstaren. De lift ging naar de 108 ste verdieping en kan je vertellen: das echt hoog!
Je kon in de rij staan om op een soort glazen uitstekende stuk te staan. Dat was best ff raar.
nadat we de toren aan alle kanten hadden bekeken zijn we gewoon een stuk gaan wandelen.
Allemaal straatverkopers en als kaaskoppen worden we ook echt aangestaard: stiekum foto's maken: of gewoon "may i take a picture with you".
Nadat we voor 20 cent een suikerspin hadden gescoord ziijn we verder gaan lopen en lopen en lopen. Veel gezien en genoten van de mensen, de sfeer. in een woord geweldig.
Na een lunch hebben we de taxi gepakt richting winkelstraat naast het hotel, verder veel gelopen, een lekkere bak koffie gescoord.

Wat een bizarre tegenstrijdigheden: hypermoderene en dure winkels waar alleen maar merken worden verkocht en daarnaast mensen die op straat illegaal water tappen om vervolgens de was te doen op straat.
Een fietsenmaker gewoon langs de snelweg, kortom we keken echt de ogen uit. In de supermarkt een meisje in haar beste engels: "you are so plitty, i like your eye's", en ik "i like your eyes"...daarna vriendelijk giechelen en op zijn Chinees gedag zeggen.
We waren flink moe geworden en in de plaatselijke supermarkt lekker noodle soep gescoord (kost niets maar is heerlijk) en deze met de waterkoker op de hotelkamer opgewarmd, we zijn nu versleten.
Gaan de foto's erop zetten, in bad, lekker dvd-tje kijken en daarna ons mandje in.
Morgen is de dag....Bij ieder ventje van rond het jaar vragen we ons af of kai ook zo is, of hij al kan staan en lopen.
morgen zullen we het weten, misschien laat kai niets zien, ach alles is goed. We gaan het beleven en hebben er mega veel zin in! We zijn nog niet erg gestressed maar dat zal morgen wel komen.
Voor de rest van de stellen waarmee we reizen: geniet van morgen en zien jullie mannetjes en meid snel!

Liefs Chan en martijn

Onwerkelijk maar toch echt waar!!!!
Vanochtend zijn we na een onrustige nacht (allebei erg verkouden en ik;Martijn wellicht wat grieperig) om 9.00 uur naar het ontbijt gegaan.
Daarna zijn we naar een lokale supermarkt gegaan om de laatste spullen in te kopen.
Na een hoop boodschappen te hebben ingeslagen waaronder drinken voor Kai en allemaal medicijnen tegen hoest en dergelijke, hebben we bij de starbucks nog even een koffie gedronken.

Het laatste uurtje in het hotel was aangebroken. Nog steeds raar gevoel, met z'n tweeen heen en met z'n drieen terug.
Na een taxiritje van ongeveer 20 minuten waren we er...

martijn had voor de zekerheid de videocamera gepakt...liepen het gebouw in en kwamen direct een kindje tegen.
Hartslag van 160 slagen per minuut en ik zei geloof ik: "blijf filmen martijn" en op hetzelfde moment komt daar Kai in de armen van de directrice van het kindertehuis. Daar stonden we ineens met hem; hij huilend in de lift...nou kan je wel vertellen toe braken we even. Het schoore geluid van een ventje wat helemaal overstuur was...pfff.heavy shit zullen we maar zeggen.
Daarna werd hij meteen meegnomen naar een kamer met allemaal kindjes en in iedere hoek van die verdieping zaten stellen te wachten...eerst werd er een ouder ventje gebracht: hij was heel dapper en stoer en daarna kwam meteen onze schat. Wat is hij MOOI, lief, schattig en aandoenlijk maar wat was hij verdrietig: onmenselijk gewoon. eerst had ik hem vast: Hij werd wat rustiger en zelfs stil en daarna martijn.
We waren vanaf moment een weg van hem maar dat gevoel werd steeds overweldigender.

Na wat snelle formuliteiten, de transactie (financieel) en het geven van wederzijdse presentjes mochten we de lift in naar buiten. Weer werd Kai angstig en huilde hij. Op schoot bij mij in de bus, en knijpend in Martijn zijn hand is hij even in slaap gevallen.
Daarna ging Peter (onze gids) mee naar de hotelkamer voor het invullen van nog meer papierwerk. Al gauw kregen wij lieve lachtjes van hem: hij vond meteen alles goed. Dat hadden gewoon echt niet verwacht.

 Hij speelde meteen met het speelgoed, dronk wat sinasappelsap en later een flesje melk.
En hij houdt ons aan alle kanten in de gaten; we mogen niet naar de wc zonder dat hij het laat merken dat hij dat niet zo fijn vind.
het is nog zoooo onwerkelijk allemaal, en genieten van ieder geluid, iedere seconde zo gaaf gewoon.

Inmiddels zijn we al weer een paar uurtjes op de hotelkamer, het gaat zo fantastisch gewoon.
Kai lacht, speelt en drinkt, we hebben hem zelf heel even in bad gedaan. Dit vondt hij oke, maar hij zat er nog niet op te wachten.
Het badavontuur was dus van korte duur, maar we kwamen er later achter dat hij gewoon honger had. Het was namelijk al 18.30......
Hoe konden we dat vergeten, dus wij de roomservice gebeld en een heerlijk bord spagetti en een broodje hamburger voor onszelf besteld. Voor Kai hadden we een bord met groente en aardappel puree. De kleine boef zat echter van alle borden mee te eten en hij vond het heerlijk. Na het eten was er weer een verrassing, plotseling liet hij zien dat hij kan kruipen, staan en zelfs wat stapjes kon lopen.
Echt niet te beschrijven, we weten niet wat we meemaken. Het is nu 20.30 en dat is de tijd dat hij normaal naar bed gaat, ons is verteld dat hij tot 7.30 in de ochtend uitslaapt.
We gaan het dus meemaken vanacht, wellicht de volgende verrassing.......
Ik (martijn) ga nu nog wat foto's op de fotopagina plaatsen en daarna gaan we mischien nog heel even skypen met de opa's en oma's.
Daarna gaan we nog even een dvd-tje kijken en dan lekker slapen. Morgen moeten we om 9.00 uur in de lobby staan want dan moeten we de documenten gaan tekenen bij het registratiekantoor en de notaris. Daarna is de kleine boef echt van ons, alhoewel ze hem nu al echt niet meer gaan afpakken van ons.

Groetjes Martijn en chantal

Het registratiekantoor, de notaris en een halve vrije dag
De eerste nacht samen met Kai was zoals we gisteren al zeiden wederom een verrassing. Alleen deze keer niet zo positief als we de eerste dag ervaren hadden, het duurde lang voordat Kai ging slapen en hij wilde niet in z'n bedje. Je kon gewoon zien dat hij bang was, waarschijnlijk omdat hij na z'n laatste nacht bij zijn pleegmoeder ineens dit allemaal moest meemaken. Na een hoop gehuil viel hij uiteindelijk twee uur later dan normaal bij Martijn op z'n buik in slaap. We hebben de arme schat de hele nacht maar bij ons in bed gelaten. Hij sliep zo onrustig dat chantal midden in de nacht in het andere bed was gaan slapen. Martijn had echter geen rust want Kai lag te draaien, te schoppen en heel snel en hard te ademen, soms schrok hij ineens wakker en zat hij rechtop in bed. Na een aantal uren hebben we afgewisseld en is Chantal bij Kai gaan liggen en Martijn in het andere bed. Toen we om 7.00 uur wakker werden zagen we nog een rede waarom hij zo slecht sliep, hij liep te kauwen op zijn vingers. Waarschijnlijk heeft het arme ventje pijn omdat zijn melkgebitje aan het groeien is. Van boven heeft hij al vier tandjes en beneden twee.

Nadat we we alle drie onze mooie kleren hadden aangedaan voor het bezoekje aan de notaris en het registratiekantoor gingen we ontbijten, Daar werden we natuurlijk door iedereen aangestaard. Sommige lachten vriendelijk terug en andere zag je met een wat vreemde blik blijven staren. We hebben ons hier natuurlijk helemaal niet van aangetrokken en zijn lekker gaan ontbijten met Kai. Daarna nog even vlug naar de kamer om op te frissen en toen werden we opgehaald door de gids. Kai gedroeg zich goed in de taxi en ook in het registratiekantoor ging het prima. Na de benodigde papieren ondertekenen en een kort interview met een mevrouw van het registratiekantoor konden we de cadeau's overhandigen en op naar de notaris. De notaris zat in het zelfde kantoor dus dat was lekker makkelijk, na een drie kwartier wachten en een hoop praten met wat canadese stellen mochten we bij de notaris naar binnen. De man  stelde ook wat vragen en wij moesten wederom een hoop handtekeningen zetten. De notaris was zelf een aantal maal in Den haag geweest en vond dat prachtig om over te praten. Toen we klaar waren konden we hem ook de cadeau's overhandigen en waren we klaar met de formaliteiten van vandaag.

Onderweg naar het hotel zijn we nog even gestopt bij een supermarkt waar Martijn samen met de gids een soort kauwkoekjes heeft gekocht speciaal voor kinderen waarbij de tandjes ontwikkelen. Kai begon gelijk lekker op het koekje te sabbelen.

 Terug op de hotel kamer was hij ineens zo verdrietig en we konden hem bijna niet stil krijgen. Hij wilde niet meer eten, drinken en was alleen maar aan het huilen. Op dat moment weet je echt even niet meer hoe je hem moet troosten. Uiteindelijk konden we hem water geven uit een beker (waarschijnlijk deed het flesje pijn) daarna viel hij heel even bij Chantal in slaap. Na een uurtje was hij wakker en begon het huilen weer. Martijn had afgelopen nacht slecht geslapen en voelde zich niet helemaal fit. Chantal is met Kai gaan wandelen en winkelen en dat ging prima, Kai in de buggie en die zat alleen maar om zich heen te kijken. Chan  werd door iedereen aangesproken dat Kai te koud gekleed was en dat ze hem dus voortaan beter moest inpakken. Nu zitten we weer in de kamer en de huilbuien van Kai wisselen zich af met speel en lach momenten. Op die momenten vergeet je alles weer.

Groetjes Martijn en Chantal

Vrije tijd in Guangzhou en politiebureau

Pfff wat doet het goed jullie reakties te lezen.We zien het verdriet, zijn angst ook wel als positief maar na enkele nachten zeg maar niet slapen hangen de wallen bij ons alle 3 ergens anders.

Vannacht, na 3 uur rollebollen is Kai uiteindelijk samen in bed met mij (chantal) in slaap gevallen.om na een paar uur weer wakker te schrikken, hij bleek een vieze luier te hebben en daarna is hij wederom in slaap gevallen. we hebben iets wat uurtjes kunnen maken maar om 6.30 waren we klaar wakker. we snappen nu hoe meneertje wil drinken; uit een cupje en dat hij niet tevreden is todat hij zelf vindt van wel...er zit een aardige kop op en dat is wel fijn. Hij is vanmorgen even op schoot van mij in badje geweest en het ging redelijk. Wat een angstig koppie kan hij hebben maar soms ook ineens dikke pret. En daarna weer huilen...We gaan zo lekker ontbijten. Kai heeft al een nijntje koekje op: deze zijn echt heerlijk. vanmiddag hoeven we pas naar het politiebureau dus kunnen rustig aan doen.
Na het ontbijt gebeurde er een klein wonder, de schoonmaakster was nog bezig en wij gingen even in de gang wachten. Kai begon ineens wat vrolijker te worden en begon te kruipen door de gang. Hele afstanden werden er gekropen samen met papa. Daarna zelf nog even hand in hand de gang doorgelopen met papa en mama, de boef wilde zichzelf showen aan de schoonmaakster.


We zitten nu op de hotelkamer te wachten totdat we om 15.00 uur worden opgehaald. Vanochtend zijn we met Kai wezen wandelen en hebben we inkopen gedaan voor het kindertehuis morgen. Een hele berg speelgoed en de gids haalt vanavond nog een kofferbak met blikken melkpoeder, Het is maar een gebaar naar het kindertehuis maar wel iets wat we zelf heel graag wilde doen. Als we die kindertjes kunnen helpen dan doen we dat graag, vandaar dat we de cadeau's zelf brengen (met geld geven weet je het immers nooit zeker).
Voor zijn pleegmoeder hebben we een mooi sieraad gekocht als blijk van dank en waardering, het is zo jammer dat ze ons niet wil ontmoeten, wellicht in de toekomst ooit nog eens. Via het tehuis is ze te bereiken want dat is ook hoe het cadeau nu naar haar toe gaat.
Kai was heerlijk in slaap gevallen in de buggie, terug op de hotel kamer kwam hij ineens helemaal los. Kruipen, lachen, spelen hij werd steeds ondeugender. We hebben met z'n drieetjes lekker noodles gegeten en voor Kai was het (wellicht tijdelijk) ineens allemaal goed. Balletje rollen met papa, zichzelf in de spiegel kussen met mama, de ipod van papa bedienen en proberen te slopen  en nog veel meer. We hopen dat dit zo blijft en dat hij zich gaat overgeven aan ons en dat de boosheid er een beetje uit is. Mocht dit niet zo zijn dan gaan we er gewoon weer met z'n allen tegenaan en dan hopen we op de volgende mooie momenten. Alhoewel het voor ons tot nu toe eigenlijk allemaal mooie momenten zijn, maar goed jullie weten wat we bedoelen.

Het politiebureau bezoekje zou spoedig verlopen zei de gids, niet wetende dat er zo'n 40 wachten stellen uit Amerika, Canada en Frankrijk net voor ons waren. Uiteindelijk hebben we dus zeker een uur moeten wachten voordat ze de foto van kai gingen nemen voor op het paspoort, daarna moesten wij met z'n drieën op de foto en kregen we het rode boekje mee. Hierin zit het officieële document waar we allemaal in beschreven staan. Wij als zijn vader en moeder en Kai als onze zoon. Nadat we terug waren op de hotel kamer zijn we nog even snel bij de italiaan wezen eten. Geen uitgebreide hap want we zitten er inmiddels toch wel een klein beetje doorheen. Allebei wat aan de zieke kant en dan geen slaap dat doet je niet goed........ Maar ja als je dan weer een lach te zien krijgt dan vergeet je alles.

Naar Shantou (kindertehuis en vindplaats)
Na een helse nacht met wel 1,5 uur slaap was het zover, om 6.30 het bed uit om te ontbijten en daarna de gehuurde auto in te stappen om 500 kilometer te gaan rijden naar Shantou.
We waren allemaal total loss want kleine Kai heeft met slapen tot nu toe echt nog wel een probleem. Hij is zo ontzettend bang om in slaap te vallen, afgelopen nacht hebben we rondjes gelopen met de kinderwagen door het hotel om hem stil te krijgen want ja... je zit wel in een hotel en we voelde ons toch wel wat schuldig naar onze buren. Kai heeft echt de hele nacht alleen maar zitten huilen, wat een ontzettende boosheid kwam eruit bij het mannetje. Alhoewel het natuurlijk mooi is dat hij dat zo laat zien.

De rit met de taxi duurde 6 uur en met een paar pitstops onderweg van een aantal minuten per keer was het toch prima te doen. We hebben onderweg geprobeerd om wat slaap in te halen, Kai deed dit vrij goed alleen wij kwamen er niet echt aan toe. Richting Shantou werd het steeds heuvelachtiger en de wolkenkrabbers maakte plaats voor mooie bergen, rijstevelden en viskwekerijen en af en toe een klein dorpje. Wat een verschil met de stad waar we net vandaan kwamen. Toen we na vijf uur rijden ineens de kust naast ons zagen toen wisten we dat we er bijna waren, voor ons verscheen een hoge en lange brug en daarachter lag Shantou. Wederom een skyline van hoge moderne gebouwen, Shantou is een vrij moderne stad aan de kust maar ook hier zijn de verschillen tussen rijk en arm enorm. We reden de stad in en de gids vertelde ons dat we zouden stoppen bij het ziekenhuis, want dat was de plek waar hij gevonden was. Hij was daar in de binnentuin van het ziekenhuis te vondeling gelegd.
We stopten bij het ziekenhuis en liepen met z'n vieren naar binnen, de gids wees ons de plek en daar aangekomen werdt het allemaal ineens heel erg emotioneel. Het was een hele mooie plek waar hij dus ook niet lang alleen heeft gelegen. Foto's enz. gaan we hiervan niet plaatsen want deze zijn en blijven speciaal voor Kai. We hebben wat stenen meeegenomen vanaf de vindplaats en zijn toen weer terug gegaan naar de taxi. Na zo'n tien minuten rijden kwamen we bij het kindertehuis aan.

we bleken iets te vroeg want de directrice lag nog te slapen maar kwam snel aangerend.We werden hartelijk ontvangen door haar. ze probeerde de kleine uk van ons over te nemen maar hij gaf aan dit niet te willen; ging huilen en zij mama en stak met zijn armpjes meteen naar mama uit... We keken elkaar aan en dachten meteen; wow.

In eerste instantie mochten we niet verder: de kindjes in het tehuis lagen nog te slapen en we mochten geen foto of video opnamen maken. na 2 kopjes sterke groene thee konden we toch het tehuis in en de kamers zien waar kai zo'n 7 maanden heeft gewoond...heel bijzonder er kwamen verzorgsters meteen op hem af gerend en riepen zijn naam en deden gek met hem hij liet het toe maar niet van harte. We mochten uiteindelijk foto's maken van de verzorgsters met hem erbij...heel bijzonder en fijn voor later. We hebben dus een hoop mooie foto's gemaakt!
Daarna zijn we rond 15.00 weer terug gaan rijden. Wederom viel kai in een diepe slaap op mijn schoot en werd na 3 uur weer wakker. Na een kleine file: iedereen springt meteen zijn auto uit en reageren stik nerveus zijn we even gestopt bij de Mac, daar waren we ondanks onze vermoeidheid wel aan toe. Kai eet echter alles: wat de gids had klaar gemaakt, kipnuggets (zonder korst) en zelfs een stukje hamburger. Zijn favo drinken tot nu toe? gewoon lekker water en groene thee ( net als zijn tante Nicole). Wat hij niet lust gooit hij na het trekken van een enorm vies gezicht meteen uit zijn mondje: erg grappig om te zien en meestal zijn we weer op tijd het op te vangen.
De laatste 10 minuten van de rit was hij wederom in slaap gevallen. We hadden de stille hoop dat hij lekker zou blijven pitten maar nee...op de kamer werd hij springlevend. Even geskyped met de beide oma's en opa en maaike. Daarna toch maar geprobeerd hem in slaap te brengen: wat een topsport. Op dat moment is hij een echte moeders kindje, en is hij doodsbang om in slaap te vallen...zo sneu om te zien. uiteindelijk hadden we hem weer in de buggy gelegd, en zijn we wederom rondjes gaan lopen op de gang. Martijn zou wakker blijven maar lag diep te ronken. uiteindelijk heb ik hem plat in de kinderwagen laten liggen (hij lag al op een dikke deken dus lag opzich oke) en ook ik koos even voor mijn eigen diepweggezonken wallen. Pfff wat een heftige dagen.
Drie uur later schrok het mannetje wakker maar ik kon hem goed troosten en heb hem daarna in bed gelegd. daar lag hij overdwars in een van de 2 persoonbedden. Ik heb hem flink tussen wat spullen in gelegd en ben snel bij Martijn in het andere bed gekropen....om 7.00 waren we pas wakker: wat heerlijk een paar uur rust...

Vrije tijd in Guangzhou
Vandaag waren we dus om 7.00 uur wakker na eindelijk een wat betere nacht slaap. Hehe wat hadden we die even nodig, gelukkig hielp moeder natuur vandaag ook een handje mee en eindelijk begon de lang verwachte zon te stralen. Het was gelijk 10 graden warmer en dus rond de 20 Graden, Chantal was vanochtend eerst samen met Kai wat boodschappen wezen doen terwijl Martijn nog even snel een paar uurtjes extra slaap meepikte.

 Daarna zijn we gezellig samen wezen wandelen in een heel mooi park vlak bij het Hotel. Kai zat vrolijk in de kinderwagen en keek z'n ogen uit. Na het park gingen we richting het winkelcentrum en daar kwamen we een canadees stel tegen die een tweeling hadden geadopteerd. We hadden hun al eerder ontmoet en stonden direct gezellig bij te praten. Zij gaan morgen terug naar Beijing maar gaan heel toevallig wel naar het Hotel waar wij ook verblijven. Dus volgende week wordt het een gezellige boel met een hoop canadese chineese kindertjes. Het is namelijk een vrij grote groep uit canada. Het zonnetje scheen zo lekker dat we het er maar direct van genomen hebben en dus heerlijk een terrasje opgezocht. Twee grote glazen heineken erbij en de dag was weer helemaal goed. Kai zat lekker in de zon op het teras te spelen terwijl wij even aan het rusten waren en genoten van ons biertje.

Op het teras liep ook nog een jong poesje en dat vond Kai toch ook wel leuk, dat wordt nog wat met onze katten...... Na een uurtje in de zon te hebben gezeten zijn we weer richting het hotel gaan wandelen. Vanavond gaan we lekker makkelijk eten op de hotelkamer en weer even skypen met de familie, wat foto's uploaden en hopen op wederom een goede nacht rust.
Als het morgen ook weer zulk mooi weer is dan gaan we lekker de Panda beer bekijken in de dierentuin, Kai vindt alles wat beweegt wel leuk dus ook de dierentuin zal wel bevallen. En als het zonnetje zo schijnt is het natuurlijk heerlijk om nog even buiten te zijn, volgende week die -10 in Bejing is toch ook niet alles.



Voor meer foto's  zie menu item onze foto's --> Adoptie reis China 2011 en foto's Kai voor nog meer foto's van Kai (alleen voor geregistreerde gebruikers zichtbaar).

Guangzhou Zoo & Ocean World

Vandaag zijn we na een redelijke nachtrust naar de dierentuin en naar het ocean world geweest. Redelijke nachtrust omdat het met Kai steeds beter gaat, gisteren sliep hij ineens om half acht bij Chantal in haar armen. Chantal lag hem in zijn bedje om te proberen en hij gaf geen kik (wij totaal verbaasd). Jammer genoeg was het van korte duur, Kai schrok wakker en was daarna totaal overstuur. Maar om half elf was het ventje toch weer in slaap gewandeld en daarna is hij blijven slapen tot 8.00 uur vanochtend. Na het ontbijt nog even vlug wat spullen pakken en wij op naar de dierentuin. Het beloofde weer een prachtige dag te worden en de zon begon alweer door de sluierbewolking heen te schijnen.

Bij de dierentuin aangekomen was het even zoeken welke kaartjes we moesten halen, we wilde namelijk naar de dierentuin en naar het ocean world. Nadat we de tickets hadden gekocht zijn we naar binnen gewandeld. Het was inmiddels 10.30 en om 11.00 uur begon de dolfijnen show. We gingen direct richting de show arena en plaatsten ons tussen de chinezen. Toch wel leuk zo'n dolfinarium in het chinees, Kai keek in het begin zijn ogen uit maar na een tijdje had hij de show wel weer gehad. Toen maar naar het aquarium......eenmaal binnen was Kai direct wakker en gefocussed op alle mooie en bizarre vissen die er daar rond zwemmen. (Wij zelf ook) we hadden dit toch niet verwacht in China, we dachten dat de dierentuinen altijd slecht waren maar daarvan is in Guangzhou geen sprake.
Het aquarium verlieten we na een uurtje en wij lekker de zon in op naar de dierentuin, Kai dacht hier anders over en wilde eerst wat eten. Na wat noodles naar binnen te hebben geslurpt gingen we de dierentuin in, we wisten nog niet wat we allemaal konden verwachten dus we kozen maar een kant om op te lopen.


We kwamen aan bij de apenrots, Kai was inmiddels in slaap gevallen en wij hebben daar lekker in ons shirtje even in de zon gezeten. Na een klein uurtje werd Kai wakker en gingen we verder wandelen. In de verte zagen we een mooi verblijf en daar stond heel groot Panda House op, zou de panda er zijn? Wij hoopten natuurlijk van wel want een Panda in levende lijve die zie je niet zo vaak. Bij het Panda verblijf aangekomen zagen we hem liggen......wat een mooie beesten zijn het toch. Twee Panda's lagen er in het verblijf. Kai vond de panda's ook leuk om te zien en we hebben even wat foto's en video's gemaakt.


Daarna zijn we op ons gemakje door gaan wandelen door de dierentuin en we keken onze ogen uit, het park is gewoon mooi aangelegt. De verblijven zijn groot en mooi en de dieren zagen er goed verzorgd uit. We hebben heel veel dieren bewonderd en Kai vond ze allemaal prachtig. De olifanten, Giraffen, Lama's, Leeuwen, Panters enz..... en het was natuurlijk heerlijk weer dus wij genoten zelf ook prima.


 Om 15.30 waren we moe van het vele wandelen en zijn we richting het hotel gegaan. Daar hebben we ons even opgefrist en toen weer de hort op, we wilde namelijk even vroeg eten want Kai zijn grote neef Marnix zou op skype komen. We zijn voor een snelle hap heel slecht naar de Mc Donalds gegaan, Kai vind kip nuggets heerlijk . Na het eten dus weer terug naar het hotel en daar hebben we gezellig zitten te skypen. Nu gaan we Kai zo op bed proberen te leggen en gaan we hopen dat het weer wat beter gaat. Daarna nog wat foto's uploaden en dan zelf ook maar slapen.

Bij deze willen we trouwens ook nog even zeggen dat we genieten van jullie reacties en dat deze ons erg goed doen, omdat we niet iedereen persoonlijk kunnen bedanken en beantwoorden doen we het even op deze manier.

Nog even een kleine update: Kai slaapt en dat om 20.15 in zijn eigen bedje..........hopen dat het goed gaat.
Voor meer foto's van de dierentuin zie menu item onze foto's --> Adoptie reis China 2011 en foto's Kai voor nog meer foto's van Kai (alleen voor geregistreerde gebruikers zichtbaar).

Tot morgen groeten uit een zonnig Guangzhou.

Vrije tijd in Guangzhou
Eindelijk hebben we eens een hele nacht kunnen slapen, wat hadden we dat gemist. Kai sliep gisteravond om 20.15 in zijn eigen bedje en bleef dat lekker doen tot 7.15 vanochtend. Wij waren na het schrijven van een stukje en het uploaden van wat foto's ook maar direct gaan slapen. We vonden het nog niet zo'n goed idee om de tv aan te zetten, we waren veel te bang dat Kai wakker zou worden. Toen we vanochtend wakker werden zijn we lekker eerst even in bad gegaan, Kai vind dit prachtig en wil dus lang in bad blijven. Lekker spelen met de badspeeltjes en het sop. We moeten hem wel in de gaten houden want het diep wegzinken in het water dat vind hij ook prachtig, evenals zijn hoofd onderwater duwen.

Alleen na het badje hebben papa en mama weinig tijd om zich op te knappen want dan heeft meneer honger en moet het allemaal ineens heel vlug. Dus wij haasten naar het ontbijt waar hij in no time een vol bord warme pap, wat broodjes jam,een stuk ei met brood , fruit, thee & melk naar binnen slurpte. Toen we terug kwamen bij de kamer was de schoonmaakster nog net niet klaar dus we hebben heel even in de gang geoefend met lopen. Het duurt niet lang meer of Kai loopt zelf denken we. De schoonmaaksters maken tegenwoordig onze kamer direct schoon zodra we gaan eten, dit is toch wel ideaal. Kai geeft de schoonmaakster daarna een van zijn mooiste glimlachen en haar dag kan dan ook niet meer stuk.

Vandaag schijnt de zon weer lekker en we gaan dan zo ook maar weer naar buiten, waarschijnlijk gaan we naar de white cloud moutains of naar Baiyun Mountain Park. We moeten alleen nog even uitzoeken of we een taxi terug kunnen nemen vanaf die plaatsen. Gisteren bij de dierentuin kregen we terug ook geen taxi (sta je daar met je buggie, tassen en kind) uiteindelijk hadden we een vriendelijke illegale taxichauffeur die ons wel weg wilde brengen. Dus wij gisteren bij die man de auto in en hij bracht ons voor een afgesproken prijs terug naar het hotel. Tja soms moet je ook niet te bang zijn, ontvoeringen gebeuren hier geloof ik niet zo heel vaak . Vanmiddag meer als we dus niet ontvoerd zijn door een criminele chinees

Nou we zijn weer terug, hadden gewoon een taxi heen en weer...



Allereerst zijn we met de kabelbaan de bergen in geweest (Baiyun Mountain)...best hoog zo. Kai had daar dus echt geen last van, zat vrolijk lachend en schoppend met zijn kleine voetjes in het karretje.
Boven een druk park met een hoop zingende, lachende en sportende Chinezen. Erg gaaf om te zien, ook het uitzicht was waanzinnig en het zonnetje scheen. Kortom een mooie dag. Na een stuk omhoog te zijn gelopen kwamen we aan bij een waterval en een natuurlijke bron, daar in het zonnetje heeft Kai zijn 2 boterhammen op, nou die gaan erin als koek geen problemen heeft meneertje met die boterhammen. Het was inmiddels slaaptijd en nadat we de wagen in slaapstand hadden gelegd lag hij binnen 3 minuten te slapen. Wij zijn heerlijk in het zonnetje op een druk teras neergestreken. Allemaal Chinezen die aan het luchen waren: een vrolijke boel. Kai blijft echt doorpitten in die drukte, hij is dat waarschijnlijk wel gewend. Na een uurtje was hij weer wakker en zijn we naar beneden gegaan. Wederom in de Kabelbaan.

Buiten was er nog een andere ingang: die van de Yun Tai Garden. Nou toen zijn we daar maar heen gegaan. Het was een schitterend aangelegd park met een Hollands tintje: overal Molens, Delfs blauw, hollandse huisjes, nijntje (jawel!!) en tot slot een soort kinderland met allemaal striphelden. Mario speciaal voor neef marnix maar op de foto gezet. Er was ook een kas met tropische planten, heel erg mooi dus en dat voor zo'n euro entree. Daarna de taxi naar het hotel genomen om  vervolgens in de supermarkt wat in te slaan.


Nog even iets over de toiletten: tja je begint eraan te wennen zeg maar. weinig privacy (want de hokjes zijn half open), vaak een gat in de grond; nouja das tenminste niet rara hangen en goed te doen...en nergens tolietpapier...lang leve de natte babydoekjes!

Nu zijn we al een half uurtje op de hotelkamer en Kai vermaakt zich kostelijk. Vooral laatjes open doen (wat hij niet mag) is erg leuk...verder gek doen met papa, de telefoon van de haak leggen en het doucheputje eruit slopen zijn dingen die naast zijn speelgoed helemaal goud zijn. Zijn bal (van Lisette en Barry gekregen) is ook helemaal super, hij zegt zelfs het woordje bal al. Naast mama, papa en ja, verder heeft hij nog wat chinese brabbels.
Hij komt steeds beter in zijn vel te zitten en wij ook. We zullen ook niet ontkennen dat het best wel even pittig was de afgelopen dagen. Maar we zijn er weer hoor! Nog een volle dag guangzhou en daarna beijing..waar het stukken kouder is nu.

Meer foto's staan straks weer onder het menu item onze foto's --> Adoptie reis China 2011 en foto's Kai voor nog meer foto's van Kai (alleen voor geregistreerde gebruikers zichtbaar)..

Liefs van ons

Oja nog even een paar kerverse ouders feliciteren: Mel en Bas gefeliciteerd met jullie dochtertje. O ja en een knuffel aan Luca.

Vrije tijd in Guangzhou
Vandaag het laatste volledige dagje in Guangzhou, Kai heeft redelijk geslapen vannacht. Hij schrok om 2.00 uur wakker en daarna was het even lastig om hem weer in slaap te krijgen. Uiteindelijk is hij bij Chantal in bed weer in slaap gevallen, zijn eigen bedje was ineens weer even te eng. Om 7.30 vondt Kai het wel weer genoeg en wilde hij gaan spelen. Na wat op bed gespeeld te hebben zijn we op de grond verder gegaan. Op die manier konden papa en mama ook even omkleden en opknappen. Daarna zijn we weer gaan ontbijten en wederom bepaalde Kai het tempo waarop wij mochten eten. Eerst alles voor Kai en zodra wij dan wilde gaan eten dan was het voor Kai tijd om te gaan klieren.........pffffff dat wordt nog wat dat opvoeden. Voor nu zijn we maar even niet al te streng er is namelijk al zoveel op het ventje afgekomen.

Het is weer lekker zonnig buiten en het beloofd nog mooier dan de vorige dagen te worden als we de weersvoorspelling mogen geloven, we gaan dan maar weer even de hort op. Wat we gaan doen moeten we nog even bedenken. Ik (Martijn) zal zo even het boek en de kaart van Gaungzhou erbij pakken en eens kijken wat we nog kunnen bezichtigen. Later vandaag zullen we nog wat meer schrijven maar eerst gaan we even lekker naar buiten.


We zijn vandaag dus lekker buiten wezen wandelen in het Yuexiu Park, eerst hebben we een rondje om Dongxiu Lake gelopen en daarna zijn we verder het park in gewandeld. Het was een vrij groot park met een aantal bezienswaardigheden. We zijn het park wat verder ingelopen om de oude stadsmuur van de Min-Dynasty te kunnen bezichtigen, daarna zijn we verder gelopen naar het standbeeld van de vijf geiten. Niet wetende dat deze helemaal bovenop de berg lag en dat dit toch best wel weer een hele klim was. Dat ga je toch wel merken met zo'n buggie en een hoop tassen waar je mee loopt te zeulen.

 Bovenop bij het standbeeld hebben we lekker weer anderhalf uur in de zon gezeten. Kai lag lekker te slapen, toen hij weer wakker werd hebben we even een broodje gegeten. Daarna zijn we weer verder het park ingelopen richting het pretpark wat hier ook aanwezig was. Kai was nog net te klein voor de attracties dus het is alleen bij bezichtigen gebeleven. Er was ook nog een dinosaurus bos maar daarvoor moesten we off-road en dat ging ons toch net te ver met de wandelwagen. Na een tijdje vonden we het park wel weer genoeg en zijn we richting de uitgang gelopen.


Martijn dacht dat we niet zo heel ver van het hotel afzaten en dat hij de weg terug nog wel wist, we besloten hierna dan ook om lekker terug te lopen en de taxi te laten wezen. We bleken inderdaad in de juiste richting te lopen en na een klein half uurtje zagen we ons hotel op de voorgrond verschijnen. Bij de hotelkamer aangekomen zagen we ineens een schoonmaakster en twee bewakers staan, ze vroegen ons de hotelkamer te controleren want ze hadden deze aangetroffen met de deur open. Wij keken elkaar aan en martijn wist zeker dat hij dicht was toen we weg gingen. Na een korte check bleek alles nog aanwezig, de bewakers bleven vriendelijk wachten totdat wij zeiden dat alles ok was. Waarschijnlijk was met bijvullen van de minibar de deur niet goed in het slot gevallen, soms lijkt het alsof hij dicht zit maar dan zit het slot er nog niet op.

Na een half uurtje kwam Peter onze gids even langs, hij kwam het Chinese paspoort van Kai brengen plus de officiele documenten van het politiebureau en de notaris. We zouden eerst met Peter uit eten gaan maar hij had een koudje gevat en zei dat het beter was als we alleen zouden gaan. Nadat Peter weg was zijn we dus nog even met Kai de stad in geweest om te gaan eten. Vandaag voor een snelle hap maar even de pizza hut geprobeerd. Wat is het eten toch heerlijk in China . Nu zijn we weer terug in de hotelkamer waar we alvast onze spulletjes gaan pakken voor de reis naar Bejing morgen. Morgenochtend om half tien worden we opgehaald en om 12.00 uur vertrekken we naar Bejing. Morgen komen de berichtjes dus weer vanuit het koude noordoosten van China.

Groetjes van ons uit een zonnig Guangzhou.

Vlucht naar Beijing
Vandaag zijn we dus vanuit Guangzhou naar Beijing vertrokken, Kai had er blijkbaar ook zin in en maakte ons om 6.15 wakker. Nadat we hem nog een tijdje op het bed hadden laten spelen was het tijd om te gaan ontbijten. Kai flirte nog een laatste maal met de serveersters en daarna gingen we uitchecken. Het uitchecken verliep vrij soepel en de internetkosten werden ineens niet meer berekend (valt weer mee). Voor de rest nog even de roomservice rekeningen betaald en toen wachten op Peter.

Toen Peter om half tien in het hotel aankwam moesten we nog heel even wachten op de taxi. Daarna zijn we vertrokken naar het vliegveld van Gaungzhou. Op het vliegveld aangekomen liep het ook allemaal vrij soepel. Ze hadden alleen voor Kai een stoel geboekt i.p.v. een babyticket, dit hebben we maar zo gelaten, het scheelde ons weer wat ruimte. Na het inchecken hebben we nog even vlug afscheid genomen van Peter en daarna waren we op ons zelf aangewezen. Na een klein uurtje moesten we al weer boarden dus echt veel tijd hadden we niet. Het vliegen verliep op zich redelijk goed, opstijgen geen probleem, vliegen ook niet alleen het dalen dat vond Kai wat minder. Hij brulde even heel het vliegtuig bij elkaar en wij kropen steeds verder naar beneden in onze stoel van schaamte. Toen we eenmaal geland waren ging het goed, waarschijnlijk had hij last van zijn oortjes. Nadat we de koffers bijeen hadden gesprokkeld zijn we naar de uitgang gelopen, hier hadden we vivian onze gids verwacht maar nu stond er alleen een taxichaffeur met onze namen op een bordje. Hij belde vivian voor ons en zij zei dat ze door de office voor andere dingen was weggeroepen. Op zich geen probleem want het ging toch allemaal goed, als we maar in het hotel aankomen. Toen we aan het inchecken waren kwamen we ineens de anderen tegen. Na wat felicitaties over en weer en even bijgepraat te hebben zijn we naar de hotelkamer gegaan. Hier hebben we even snel de koffer uitgepakt en daarna zijn we bij Christiaan, lammy en de kinderen op de kamer nog even gebak wezen eten. Tsjing was namelijk jarig vandaag hij vierde zijn tweede verjaardag en wij wilde even een cadeautje brengen.

Om 18.00 uur zouden we eigenlijk gaan eten maar toen kregen we van vivian te horen dat wij nog wat papierwerk in order moesten maken, de rest ging dus alvast maar eten zonder ons. Chantal heeft Kai wat noodles gegeven op de kamer terwijl Martijn met vivian de documenten in orde ging maken. Tijdens het invullen onstond er ineens wat paniek want we bleken de verkeerde beginseltoestemming bij ons te hebben, degene die wij hadden had een reeds verlopen datum (we dachten echt dat we de verlenging ook bij ons hadden). Martijn ging wereldkinderen even bellen en Chantal ging in de tussentijd met Kai en Vivian foto's maken voor op Kai zijn visa. Deze hadden we namelijk ook nog nodig, pffffffff op zo'n hoop gedoe zit je ook echt te wachten als je net een lange dag achter de rug hebt. Martijn heeft de juiste documenten via wereldkinderen in China weten te krijgen en deze zijn doorgemaild naar Vivian. Zij kan dan morgen naar de ambassade om alles te regelen. Wij zitten nu inmiddels op de hotelkamer en ons avondeten bestaat uit koffie, stroopwaffels en mischien wat chips. Voor vandaag vinden we het wel goed zo, Kai ligt te slapen (was doodop) en wij hebben even geen puf om nog boodschappen te gaan doen.

Groeten uit Beijing

Vrije tijd en formaliteiten Beijing
na een roerig nachtje: Kai was super onrustig maar liet zich wel troosten vanochtend weer lekker ontbeten met z'n drieen. Kai is een beetje van slag door alles en erg huilerig, wil veel bij mama zitten en piept ( bedoel dit niet naar hoor maar maakt een pieperig geluid) bij alles wat hij wil of juist niet. Het was ook even brullen bij het ontbijt maar hij werd na een tijdje gelukkig wel wat rustiger.

Daarna hebben we even een paar boodschappen gehaald bij een mega supermarkt: wat heet hektisch...tjee iedereen trekt, duwt en gilt...wel bijzonder om te ervaren zo. Na het doen van de boodschappen zijn we even met Ingrid en Lina naar een mini binnen speeltuin geweest. Het eerst lachje van vandaag was binnen....na een uurtje was Kai moe en wilde zefs zijn brood niet meer. Dan maar hangen bij papa en op de kamer weer brullen. We worden hier toch wel onzeker van, is er wellicht iets mis met hem? Komt het door de nieuwe omgeving of is hij buiten verkouden echt ziek?

Nadat we hem in de kinderwagen onder een deken hadden gelegd en een rondje over de gang hadden gelopen viel hij als een blok in slaap en dat doet hij nu nog steeds, toch alleen maar moe??? Buiten dat Kai niet lekker in zijn velletje zit is er nog iets niet goed: de papieren...nu weer wat anders. Vivian stond op de voicemail en bij de ambassade had ze te horen gekregen dat er nog meer documenten moesten zijn. We hebben Vivian meteen terug gebeld maar we komen er niet uit. Iets is er niet goed...maar wat precies? Wij hebben hier niet meer papieren en we zouden ook echt niet weten welke ze nu weer willen hebben.


We hebben nu wereldkinderen gemaild (met spoed) maar die liggen nog op hun bed allemaal. Ook Vivian zou Helen gaan bellen (zij is van wereldkinderen hier in China) pfff wat een stresszooi. Van genieten is er vandaag nog niet veel gekomen. Om 15.00 komt Vivian hierheen en dan moeten we nog meer documenten invullen en dan gaan we proberen te achterhalen wat er nu mis is. Nog langer in China blijven omdat de documenten niet kloppen daar zitten we niet op te wachten, hiervan is gelukkig ook nog geen sprake. Straks wellicht nog meer, eerst gaan we alle gebeurtenissen maar even laten bezinken.

We zijn inmiddels weer terug in het hotel na uiteindelijk een hele hectische dag, waarom de dag hectisch was zullen we zo beschrijven.Om 15.00 uur  zijn we dus naar beneden gegaan waar Vivian op ons in de lobby zat te wachten. Weer een aantal documenten getekend en na een tijdje kwamen we er achter dat de missende documenten degene van de IND waren. Deze formulieren hebben we samen met de gids naar de nederlandse ambassade gebracht en het lijkt nu in orde. Voor de zekerheid hebben we toch ook wereldkinderen maar een keer benaderd. Het contact met wereldkinderen verloopt super en we krijgen heel snel antwoord en ze doen vanuit Nederland goed hun best om te helpen. Bij wereldkinderen gaan ze er ook vanuit dat het een misverstand betrefd i.v.m. de documenten van de IND. Laten we hopen dat dat ook inderdaad zo is, als we morgen geen telefoontje van de ambassade krijgen dan is het goed....pfffff nog ff afwachten dus.

Nu dus deel twee van het hectische dagje en dat is onze trip met Kai naar het ziekenhuis. Omdat Kai zoveel aan het huilen was vandaag waren we wat onzeker geworden. Dus we hadden aan Vivian gevraagd wat we konden doen. Vivian stelde voor om met Kai even langs het ziekenhuis te rijden en dat hebben we dus gedaan na ons bezoekje aan de ambassade. Bij het ziekenhuis aangekomen mochten we ons eerst inschrijven en een bedrag van 2000 yuan (250 euro) aan borg indienen met de creditcard. Chantal was alvast met Kai naar de spoedeisende hulp gegaan, spoedeisend was het volgens ons niet maar daar werden we het snelste geholpen door een arts die engels sprak. Toen Martijn de registratie formulieren nog aan het tekenen was werd Kai dus alvast onderzocht. Na wat controles kwam de arts erachter dat Kai een midden oorontsteking opgelopen had. Vandaar dus waarschijnlijk zijn huilbuien, Voor de zekerheid wilde de arts ook nog een x-ray foto maken en wij dus (nadat martijn terug was) naar de rontgenafdeling. Toen de foto gemaakt moest worden ging Kai helemaal door het lint en we hebben hem op de tafel met twee man sterk vast moeten houden. Het was niet normaal zo in paniek was het mannetje.

Zo'n uur later kregen we de uitslag van de onderzoeken en met Kai zijn longen was alles ok, hij is alleen ook nog erg verkouden maar hij heeft er gelukkig geen longontsteking of griep bij. We hebben een berg medicijnen voor hem meegehad (antibiotica, hoestdrank achtig goedje, paracetamol druppels enz) en daarna mochten we het ziekenhuis verlaten. Na natuurlijk eerst even een kleine 500 euro betaald te hebben. Tja je moet er wat voor over hebben........ We hebben een taxi terug genomen naar het hotel en daar hebben we voor de verandering maar weer eens roomservice besteld. Na een heerlijke hamburger en een bord congee (soort rijstepap) voor Kai zijn we nog even gaan spelen met hem op de kamer. Inmiddels is het 21.00 uur en Kai slaapt nadat we hem met de wandelwagen in slaap hebben gelopen. Zometeen nog even een paar foto's uploaden en dan gaan ook wij ons bed maar in............ Hopelijk morgen een betere dag.

Groeten uit Beijing.

Verboden stad en de zon schijnt weer

Na een roerig nachtje: iedere twee uur was Kai van de kaart en verdrietig is mama maar vroeg gaan ontbijten om Martijn te ontlasten. je moet het zo zien: een kleine uk in de kinderwagen tussen een snoezig dekentje in pyjama met behuilde ogen en een vrouw met een joggingbroek, bontlaarsjes, ongekamd haar en een dikke trui....maargoed... je moet wat overhebben heh. Daarna rustig aan gedaan, even gespeeld en nadat Martijn klaar was met scheren ect. wederom de ontbijtzaal opgezocht...nu iets netter gekleed.
Het leek iets beter te gaan met kai en we besloten het er toch maar op te wagen om met de rest van de groep naar de verboden stad te gaan om 10.30. Ach we pakken zo een taxi terug al het niet gaat.
Dik ingepakt en bezakt met de rest in 3 taxi's gestapt. Martijn en ik gescheiden: op naar de verboden stad.
we hadden afgesproken aan de voorkant bij Mao, maar de taxi waar ik in zat met ingrid en edwin stopte aan de andere kant. De makkelijkste weg? dwars door de verboden stad. Met edwin, ingrid, lina in de kinderwagen en kai in de wagen dwars de verboden stad door, als een bezetene want we waren bang de rest niet te treffen. Trappen waar je niet goed van wordt, kortom de ochtendgym had ik wel gehad. uiteindelijk na een kwartier trap op en af vonden we de rest..pppfoeee wel zo gezellig om Martijn ook te zien.


Bij de ingang waren we een echte atractie: allemaal Chinezen die ons aan stonden te staren, rond om ons heen gingen staan en bleven kijken. Tja wat wil je met 7 volwassen hollanders en 6 kleine Chineesjes...En op de foto! Edwin en Martijn zijn meerdere malen tussen de Chinezen geplant en maar lachen...Het zonnetje scheen wel flink maar koud was het zeker. na een boterhammetje in de wagen viel kai weer als een blok in slaap en hij werd weer wakker op de terugweg bij de taxi. Op de hotelkamer, waar we nu nog even zijn lijkt het echt stukken beter te gaan met het ventje: lacht weer, speelt zelf en huilt niet...tjee wat is dat fijn om te zien. Hij lijkt weer op het mannetje wat we eerder zagen deze week.
Na het zetten van een heerlijk kopje jasmijn thee zei martijn ineens: Heey er is een bericht op de telefoon.....oeps de papieren..zou het weer niet goed zijn?? Maar gelukkig was alles oke en de gids vroeg nog even hoe het met Kai was. De antibiotica slikt hij dapper en de hoest komt wat losser te zitten!

We gaan om 17.00 nog even chinees eten met Edwin, Ingrid en Lina en dan het badje aanzetten voor Kai.
Hopende op een goede nachtrust.

de foto's volgen later.
Liefs van ons

Vrije tijd en formaliteiten Beijing
gisteren avond zijn we gezellig wat wezen eten met Edwin, ingrid en lina: chinees dit keer bij een "veilig"restaurant. We hadden er immers al een keer zalig gegeten. Wij zijn echte durfallen merk je al. de mannen besloten wat gerechten uit te proberen...Het zag er werkelijk heerlijk uit, de smaak was ook heerlijk alleen de vleesgerechten zaten barstensvol peper..pfoee wegspoelen met een flink biertje dan maar. Als toetje nog een sunday van de Mac voor op de kamer. kai hield het goed vol en barstte nog van de energie. Na het skypen met Maaike, en de opa en oma's nog even het bad bezocht...geweldig vindt hij dat! De spetters zitten tot aan het plafond.

Vol goede moed hem op bedje gelegd; even liggen spelen, beetje huilen, oppakken en dan in slaapwiegen... dat gaat goed. Maar na 2 uurtjes was het gedaan met de slaap. Op en top verdrietig en dan weer troosten, tegen hem praten enz...Zo zielig voor het mannetje! En dit ging zo'n beetje iedere 2 uur zo door tot 7.00. Daarna was het echt klaar. Vervolgens gaat hij met een big smile zitten spelen bij ons in bed en dan slaat hij met zijn handje op zijn mondje en maakt indianen geluiden. Nou kan je wel vertellen: dan smelten we gewoon en zijn onze slaap al lang weer vergeten.
Na het ontbijt even naar de binnen- speeltuin geweest..en wat een lol kan je daar hebben. Kai durft steeds meer en zelfs glijden met papa is geweldig. Hard schommelen ook trouwens, hoe harder hoe leuker gewoon.

na een uurtje was Kai het zat, en wij eigenlijk ook: de wagen in en hup Kai slaapt al.Hij isdDol op wandelen gewoon. dus wij een uurtje buiten de kou in. Kai dik ingepakt ( mama had zelfs haar sjaal afgestaan brr). Als toetje een lekker bakkie bij de Starbucks. Bij het ruiken van de koffie was Kai klaarwakker. Na het doen van wat inkopen zijn we richting hotel gegaan, waar we nu nog steeds zitten. Martijn achter de nintendo en ik achter de pc. Kai ligt in zijn bed!!!!! en Slaapt!!! Zonder teveel poespas en de kinderwagen. Zou het dan toch gaan lukken een keer? Niet te hopen dat we hem tot zijn zestiende in de wagen in slaap moeten wiegen toch?

we gaan hem na 2 uurtjes uiterlijk wakker maken. Vanavond gaan we waarschijnlijk met de groep een hapje eten.
Ingrid en edwin en hun kleine Lina vertrekken morgen naar Nederland, hun procedure zit erop. We Zijn eigenlijk best jaloers.

Liefs vanuit Beijing

De speeltuin en de Lama tempel

Ni hao allemaal.

Gisterenavond is de kleine smurf snel in slaap gevallen: hij was nog steeds niet helemaal oke. We hadden ons voorbereidt op een roerig nachtje en doken ook om 21.00 meteen het bed in..maar niets van dat was waar. kai werd 2 keer een beetje wakker, hummelde wat en viel vervolgens weer als een blok in slaap! Om 7.15 werd hij wakker met een big smile op zijn gezicht! Wat heerlijk zeg. Wij hebben dus weer wat energie opgedaan vannacht.

Om 10.00 hebben we met de rest van de groep Ingrid en Edwin met Lina uitgezwaaid. Zij landen vandaag op Schiphol...wat is dat heerlijk voor ze. Wij zijn na het uitzwaaien wederom richting de indoor speeltuin  gegaan waar Kai een  graag geziene gast is... de kinderjuffen zijn dol op hem en zwaaien al bij binnekomst. Ze wilden hem ook pakken maar nee: hij riep mama en draaide zijn hoofd om. Nou kan je vertellen dat wij hier heel blij mee zijn. Na wat stoeien met papa (hij durft steeds meer) was het na een uurtje welletjes. In de wagen valt hij dan weer een uurtje weg en wij konden lekker gaan wandelen. Rond het middaguur hebben we weer even de hotelkamer opgezocht: boterhammetje en even relaxen.


Martijn had kastanjes gekocht op de straat, we waren nieuwsgierig hoe deze smaakten: tja een beetje naar noten, maar ik vond ze werkelijk vies. Martijn vond ze eigenlijk ook niets maar bleef volhouden dat ze best te eten waren. Kai at ze ook, tenminste dat dacht hij, maar na 10 minuten kwam het er met dezelfde gang weer uit. Vanmiddag zijn we met draagzak en al naar de lama tempels geweest. Dit is een grote boedistische tempel waar de Chinezen offers brengen. Erg mooi om te zien, Kai heeft een hoop bekijks maar hij valt uiteindelijk weer in slaap...heerlijk wiegend bij mama.


Na een taxiritje terug even wat boodschappen gedaan aan de overkant van het hotel. En wat blijkt.......Martijn had een prijs gewonnen, met het kassameisje en bon werd hij meegenomen. En de prijs? 10 rollen wc papier. Dan lig je weer even in een deuk. Die wc rollen hebben we boven aan een schoonmaakster kadogedaan, ze stond heel raar naar haar gegeven prijs te kijken. We weten niet of ze het snapt maar 10 rollen wc papier mee naar huis is niet het mooiste souvenir.

Vanavond nog even skypen en naar de Mac (slecht!) want na 2 dagen chinees zijn frietjes een welkome afwisseling.

Nog4 nachtjes slapen en dan komen we terug!
Liefs van ons

Beijing Zoo
Vandaag had Kai weer een goede nacht: hij werd wel een aantal keren wakker maar liet zich troosten door over zijn ruggetje te aaien. Papa hoorde hem niet dus mama heeft iets minder lekker geslapen. Om 7.15 was het slapen klaar vond Kai, en dan moet ook direct alles kunnen. We laten hem rustig spelen maar het liefst speelt hij met ons..... en ach die glimlach maakt dan alles direct weer goed.

Daarna lekker naar het onbijt gegaan. Daar kwamen we een hoop Nederlandse stellen tegen die gisteren uit de provincies vandaan waren gekomen. Zij blijven dus nu nog 10 dagen in Beijing. Vandaag besloten we om naar de dierentuin te gaan...Kai is dol op vissen en we hoorden dat er een groot aquarium was. En dat bleek inderdaad zo te zijn. Met dolfijnenshow, koraalrif en heeeel veel vissen. Het woord vis kan Kai nog niet uitspreken maar isssschhhh komt er soms uit. Zijn vingertjes wijzen naar de vele vissen en zijn snoetje straalt: wij zijn happy! Daarna was het slaapjes tijd voor Kai: in de wagen en dik ingepakt zijn we gaan lopen. Na 5 minuten is hij dan steevast in dromenland en wij konden gaan lopen, lopen en lopen.

Na ruim anderhalf uur waren wij verkleumd en besloten een taxi terug te nemen. Lekker even op de hotelkamer een bakkie zetten en een Hollandse stroopwafel erbij. We zijn er echt aan toe om terug te komen.

Beijing is een geweldige stad maar het is echt te koud om veel te ondernemen met een kind. We hebben alle 3 rauwe wangen van de kou. Verder is Beijing niet kinderwagenproof en heeft veel trappen en hobbels. De taxi's willen niet altijd een kinderwagen meenemen en bovendien hebben we rekening te houden met Kai...zijn slaapjes & eetpatroon zijn nu even belangrijker. En als aller belangrijkst: we willen gewoon in Nederland wennen aan elkaar en het gewone leven. Een hotelkamer is niet de heerlijkste plek dat te doen.
Als kai slaapt dan kunnen we niet veel doen: dvd tje kijken, even op de laptop en verder vroeg gaan pitten.

Vanavond even met de opa's en oma's en nicole geskypt. Dit is echt geweldig om te doen. Het geeft weer even een positieve impuls. Nog 3 nachtjes slapen en we dan mogen we weer op naar Nederland.

Silk Market
Gelukkig weer een nachtje met aardig wat slaap. Kai wordt nog steeds iedere paar uur wakker maar met aaien over zijn bolletje, wangen en buikje valt hij weer in slaap. We zijn na het ontbijt een taxi ingestapt richting de silkmarket: een zwarte markt van 5 verdiepingen hoog met veel opdringerige verkopers. Het is een echte topsport om hier doorheen te lopen. Iets wat wij wel leuk vinden. Heel doelgericht lopen helpt en samen Nederlands praten en negeren van "hello how are you today?"en "hi baby... (tegen Kai) you are nice..." soms duwen ze letterlijk iets in zijn handen, proberen hem te kietelen of te pakken. Maar veilig in de draagzak laat kai het gewoon over zich heen komen...


En ja...ik heb ze: Uggs voor 23 euro. Mooi nep maar voor die prijs kon ik ze niet laten liggen. De i pads hebben we niet gekocht alhoewel voor zo'n 80 euro zou je het erop kunnen wagen.Wel hebben we wat WII spelletjes gekocht voor Marnix, nu nog maar hopen dat ze het doen...ach die gok durven we voor dat geld ook wel te nemen.
Buiten aangekomen valt kai al wiegend in een slaapje. Wij hadden wel trek in een bakkie dus wij snel een Starbucks in de buurt opgezocht. Daar werd Kai weer wakker en hij at vrolijk een muffin met ons mee.
Gelijk even zijn antibiotica door een zakje Yoghurt heen gedaan en wij weer op naar het hotel.

Een van de bewakers van het hotel is echt helemaal weg van Kai...hij roept altijd  "fortune" en knuffelt met hem. We hebben hem op de foto gezet vanmorgen en dat vond hij een hele eer.
Kai wordt steeds vrolijker en laat steeds meer zien. Vanmiddag had hij een driftbui toen wij hem wilde laten slapen, hij was helemaal ontroostbaar en we hebben hem even laten gaan. Het verdriet moet er immers ook uit. Wel is dat moeilijk om te zien: zo enorm veel pijn en verdriet op dat mooie koppie van hem. Hij word ook steeds ondeugender, hij doet echt dingen die niet mogen en als wij nee zeggen dan ligt hij helemaal in een deuk.


Een echte boef dus en past wel bij ons...

Nog even nog wat leuke dingen:

• Mama heeft hem van de week per ongeluk een teen knoflook gegeven. Deze zaten door een gerecht en ik ging er vanuit dat het kip was. Todat Martijn zei; tjee wat stinkt hij naar knoflook...en ik stom naar het gerecht kijken...zie ik nog meer tenen zitten. Wij laten helemaal in een deuk en Kai lachtte het hartst mee...erg grappig!
• Verder is oversteken in Beijing een topsport: Groen? kijk 6 keer links en rechts, steek dan een stukje over en blijf kijken... verder nogmaals kijken weer verder ect. Met gevaar voor eigen leven zijn we menig kruispunt overgestoken...maar we zijn nog heel!
• Ook het zitten in een taxi...pfff ondertussen zijn wij er niet bang voor maar ik weet zeker dat mijn moeder hier niet in een taxi stapt.

Vanmiddag zijn we (Kai wilde natuurlijk niet slapen) wederom gaan wandelen. Bij het zien van de eerste bocht lag hij te pitten en zijn Martijn en ik gaan wandelen. Het is nog steeds rond het vriespunt maar de wind was gelukkig gaan liggen. Na het slaapje de speeltuin (binnen) opgezocht en daarna een hapje Chinees gegeten. Het was weer heerlijk. Ook Kai zit te smullen en hij at een flinke hoeveelheid nasi...nou dat gaat erin als koek.

En als toetje? een sunday van de mac met de laatste gift antibiotica voor vandaag! Nu op naar bed!
Nog 2 nachtjes... Liefs uit beijing

Last day @ beijing

Vandaag ons laatste dagje in China, ons tweede thuisland. Wat een bijzonder, indrukwekkend en mooi land is het toch en wat kunnen we ons toch iedere dag verbazen. Het is een land wat in ons hart een hele grote plek had en heeft en blijft houden. Een land waar onze lieve Kai vandaan komt en altijd mee verbonden zal zijn. De emoties zitten soms erg hoog want we weten dat we morgen gaan vertrekken. Een dubbel gevoel dus, ook al zijn we blij dat we naar Nederland mogen. Het zal wel weer heel lastig zijn voor onze kanjer maar goed we leven en denken per dag.

Vanmorgen rond de klok van zeven werd Kai wakker na 3 korte onderbrekingen. Het gaat gelukkig steeds beter! als hij dan wakker is dan gaat hij een beetje hangen bij mama en papa op bed, een beetje spelen daarna zijn pyjama uit en de kleertjes aan. Op naar het ontbijt! Bij het ontbijt aangekomen maakten we weer een klein drama mee: meneertje wilde niet meer in de kinderstoel, nou dan maar bij mama op schoot. We hebben namelijk niet altijd zin in allerlei toestanden. Iedereen let toch al zo op je........

We hadden om 10.00 een speeltuin date met Xiao song ( de zoon van Chris en Nicole). Zij zijn hier in Beijing met een andere reisgroep van Wereldkinderen en zijn een week later gekomen. Er kwamen gezellig nog wat andere stellen mee en de speeltuin was al gauw bezaaid met vrolijk kwetterende Nederlanders. Ook de rest van onze groep kwamen er nog bij. Uiteindelijk dus een drukke en gezellige boel. Shu lin en Jin wan hadden samen besloten Martijn weer tot boef te bombarderen en Martijn werd dus flink aangepakt door de meiden. Dikke pret en Martijn werd lekker gek gemaakt. Na bijna 2 uur zijn we opgestapt: tijd voor de antibiotica en de boterham en hopend op een slaapje......En jawel Kai durfde zich te laten gaan nadat mama hem aaiend over zijn buikje naast het bedje in slaap praatte. Ondertussen stortte Martijn zich op de noedels: een makkelijke lunch. Martijn gaat zo lekker zwemmen met een van de meiden. Hij heeft eindelijk een vrijwillig slachtoffer gevonden die een koud zwembad niet vreest. Voor kai is het helaas te koud en in verband met zijn oortjes is het ook niet verstandig.

Ik ga zelf vanmiddag even kijken als Kai wakker word. De koffers zijn grotendeels al ingepakt en we zijn zo goed als klaar. Rond de klok van 15.00 komt Vivian Kai zijn paspoort brengen en hopelijk zijn visum daarin...het papier waarop we hier hebben zitten wachten.

Vivian hebben we inmiddels gezien en alle documenten zijn gelegaliseerd en de visa is in orde, dit betekend dat we morgen met een gerust hart kunnen vertrekken. Op naar Nederland!!! We zijn nadat we de papieren hadden nog even een tape voor de videocamera wezen halen, we hadden de tape meegenomen en vroegen aan de verkoper of hij er zo eentje had. Deze verkocht hij niet maar hij kon wel wat regelen zei hij. Na een minuut kwam hij terug met waarschijnlijk een promotie tape (welke je bij aankoop van een nieuwe camera erbij krijgt), deze moesten we snel in onze tas doen en hij zou wel een mooi prijsje maken. Voor een paar euro's dus een tape gekocht, de verkoper had ook weer een extra zakcentje voor zichzelf geregeld. En dit alles gebeurd gewoon onder het toezicht van de beveiligings camera's...... Wat een mooi land is het toch wat dat betreft, werkelijk niets is te gek en na drie weken sta je ook echt nergens meer van te kijken. 

Vanmiddag nog even skypen met de opa's en de oma's en daarna de laatste spullen inpakken. Kai nog even lekker in bad doen en misschien een roomservice of nog een keertje uit eten we zien wel!

Lieve allemaal...nogmaals bedankt voor jullie steun.
We konden het echt niet droog houden bij jullie hartverwarmende reacties...het klinkt gek , maar onze tranen kwamen gewoon spontaan door het lezen van het gastenboek.

Nog een nachtje slapen....
Liefs van ons drie

Vertrek naar Nederland
Vanochtend was het dan zover, het vertrek uit China op naar Nederland. We hadden lekker uit kunnen slapen want Kai bleef zowaar tot 8.30 in zijn bedje liggen. Toen hij wakker was zijn we gaan ontbijten en Kai die stal de show. Hij liep te kruipen en te flirten met de serveersters. Wat was hij vrolijk, we hopen maar dat hij dat de hele dag blijft. Na het ontbijt zagen we de Chris & Nicole beneden in de lobby staan samen met de andere nederlandse stellen. Ze gingen een dagje naar de dierentuin, wij nog snel even naar beneden om afscheid te nemen. Nadat we gedag hadden gezegt zijn we de koffers in gaan pakken. Rond half 11 heeft Martijn de bellboy gebeld en gevraagd of hij de koffers op wilde komen halen. Na het uitchecken hebben we in de lobby zitten wachten op Vivian en de chauffeur die ons naar het vliegveld zou brengen.

Om 11 uur kwamen ze er aan en wij met de rest de bus in, wel heel erg vreemd om dan ineens toch te gaan vertrekken. Op weg naar het vliegveld gaat er dan ineens van alles door je heen en heb je ineens wat emotionele momenten. Kai gaat zijn geboorteland verlaten en weer op naar een vreemde omgeving, konden we het mannetje maar vertellen waarom dit allemaal zo gaat. Nadat we bij het vliegveld aangekomen waren zijn we naar de vertrekhal gelopen, Vivian vertelde ons welke balie we konden inchecken en daarna hebben we afscheid van Vivian genomen. Het inchecken verliep niet helemaal soepeltjes maar we konden na een tijdje toch de koffers op de band doen en de boardingpassen in onze zak steken. Op naar de douane, hier verliep het zoals verwacht lekker hectisch en alles moest gescanned worden, koffers open, laptop eruit, zelf een complete bodycheck en daarna snel je spullen bemachtigen. Daarna hadden we nog een anderhalf uur voordat we moesten gaan boarden. Op het vliegveld hebben we nog even snel een kopje koffie gedronken en een broodje gegeten, Kai lag even lekker te slapen.

Om 13.50 was het dan zover, we mochten gaan boarden. Het boarden verliep heel snel en we vertrokken op tijd naar Nederland met vlucht CZ 345 om tien uurtjes later op Nederlandse bodem te gaan landen. De vlucht verliep al met al vrij soepel en kai gedroeg zich netjes. Af en toe en huilbui maar dat was vrij snel weer over. Flirten met de stewardessen vond hij geweldig en de stewardessen vonden dat ook. Samen met papa en de stewardes lekker door het gangpad kruipen. Kai heeft zelfs nog even geslapen in het vliegtuig, het was niet heel lang maar ja...... ieder uurtje was er een.

En toen was het ineens zover, de daling werd ingezet op naar schiphol, Kai begon een beetje te huilen en had last van zijn oren. Maar al met al gedroeg hij zich weer redelijk en hij kreeg complimenten van de mede passagiers, er zaten wat zakenreizigers bij ons in de pearlclass en die hadden wel meer adoptiestellen gezien waar het vele stukken minder ging. Ze waren dus blij dat Kai zich netjes had gedragen. Nadat we geland waren gingen we op naar de bagagehal, toen we aan kwamen lopen zagen we ineens heeeeel veel familie, vrienden en bekenden staan. Wij snel naar het raam gelopen en daar werd het Chantal ineens te veel, ze liet haar tranen lekker stromen. nadat we even hadden staan te zwaaien gingen we onze koffers zoeken. Helaas verliep dat niet helemaal soepel want iemand had een van onze koffers verwisseld. We waren er dus eentje kwijt, wij wachten totdat er niemand meer stond en er nog een identieke koffer (maar niet de onze) op de band rondjes draaide. Daarna maar naar de service desk en aangegeven dat iemand onze koffer had verwisseld. Als het goed is krijgen we eerdaags een telefoontje van schiphol dat onze koffer thuisbezorgd gaat worden. Mits hij natuurlijk wordt teruggebracht, maar daar gaan we wel vanuit.



Toen we uiteindelijk alles geregeld hadden konden we de deur door, op naar de aankomsthal. Martijn met een camera in de hand (we wilde graag wat filmen van dit mooie moment) en Chantal met Kai de deur door. Ineens begon iedereen te juigen en wij keken onze ogen uit. Wat een hoop mensen en wat een gaaf gevoel komt er dan ineens op je af, Kai liet alles over zich heen komen en wij stonden eerst een half uur alleen maar handen te schudden, felicaties in ontvangst te nemen en even vlug met iedereen een paar woordjes te wisselen. Daarna hebben we nog even vlug wat gedronken op schiphol met de mensen die er nog waren en die daar zin in hadden, op deze manier konden we nog even vlug bijkletsen. Na een klein uurtje zijn we richting de taxi bus gelopen die Martijn zijn vader gehuurd had en wij met de opa's oma's en ooms en tantes de bus in. We gingen nog even met z'n allen naar het huis van martijn zijn ouders om daar even een lekkere taart te eten en bij te praten. Toen we daar waren heeft Marnix (de grote neef van Kai) wat cadeau's aan hem gegeven (die we op schiphol hadden gehad) en Kai pakte ze samen met Marnix uit. Op een gegeven moment gaf Kai Marnix spontaan een knuffel, wat een prachtig moment om te zien en wat mooi dat kinderen het ijs zo breken. Kai werd inmiddels steeds slaperiger het was voor ons ook al 4.00 uur s'nachts en we besloten om naar huis te gaan.



Toen we thuis kwamen stond er nog een mooie verrassing te wachten, de hele straat was versiert en er stond een heuse Chinese poort en zuil voor de deur en overal slingers, spandoeken en ballonen. De buren stormden gelijk naar buiten en we namen wederom weer wat felicitaties in ontvangst. Wat een geweldige thuiskomst, we hadden dit echt niet voor kunnen stellen. Iedereen nogmaals ontzettend bedankt voor alle cadeau's, kaarten, bloemen versieringen enz........  en natuurlijk voor het medeleven wat hebben jullie reacties ons goed gedaan in soms toch wat moeilijke tijden. 


Dit was dan het laatste reisverslag en we gaan in het begin zeker nog wel wat update's op de site zetten. Deze zullen dan gewoon weer op de homepage of de nieuws pagina verschijnen.

Groetjes van Martijn, Chantal en Kai