Droomkind

Deze week ontvingen we de papieren van de rechtbank: de zitting is geweest en Kai mag een echte van der Voort worden...maar we moeten de officiële 3 maanden tijd i.v.m. het hoger beroep afwachten. Daarna worden de papieren verzonden naar Den Haag en mag Kai zijn Nederlandse ID papieren af gaan halen...dat gaan we natuurlijk vieren met taart maar zover is het dus nog niet.
Verder gaat het met onze boef enorm goed: hij groeit als kool en is inmiddels veranderd in een ondernemend manntje die niet bang is. Sterker nog hij stapt overal stoer op af. Tenzij er echt iets engs is, dan kruipt hij veilig achter de benen van mama of papa. Het woordje papa zegt hij nu sinds 2 weken...en papa? Die is zo trots als een pauw.
Verder is hij bijdehand...nu weet ik wel dat meer mama's dat zeggen van hun kinderen maar Kai hoeft maar iets te horen en zien en vergeet dat dan niet meer. Hij weet feilloos wie iedereen is, waar iets vandaan komt en hoe iets moet.
Hij kletst al een hoop en bovendien gaat hij de trap als een idioot op en af. Opletten geblazen dus.

Binnenkort moeten wij onze rapportage gaan maken voor China en inmiddels zijn we met de fotoboeken begonnen.
Via L.W.B, de organisatie die projecten zoals het voedselproject en pleegzorg project financiëren, hebben we nog meer foto's van Kai te pakken gekregen en weten we inmiddels ook wat meer van het pleeggezin waar Kai een paar maanden heeft gewoond (erg waardevol dus). We hadden al een hoop foto's via Kai zijn tehuis en zijn daar ontzettend blij mee.

Deze week toch even een momentje een traan weggepinkt bij het zien van toen nog een kleine Ji Kang....wat is hij lief/mooi en niets veranderd in die maanden als hij slaapt tenminste...pfff.
Verder ben ik inmiddels klaar met mijn studie: een hele opluchting! Het afgelopen half jaar was erg heftig kun je wel zeggen maar nu is het nog meer genieten van de kleine Kai die de buurt onveilig maakt :-)